Oto charakterystyka pół żartem, pół serio najczęściej występującym typów charakterologicznych w pracy.

„Ściemniacz”
Zachowanie: Niewiele potrafi, ale za to jest mocny w gadce. Potrafi się promować, a jego celem jest zdobycie popularności. Jako szef jest użyteczny, jeśli zostawia swobodę ludziom, żeby robili swoje i nie wtrąca się. Najlepiej niech zajmie się promowaniem marki na samej górze. Jednak, kiedy taki ktoś należy do kadry kierowniczej średniego szczebla – potrafi zabić wszelki dobry klimat w pracy.

Postępowanie: Lepiej nie wystawiaj go na pośmiewisko, bo wtedy będzie się mścić. Takiemu szefowi najlepiej się podlizać, przypisując mu każdą dobrą ideę lub pomysł. To balsam na jego duszę. Jeśli zaś to kolega, wówczas najlepiej zdemaskujesz jego dyletanctwo wykonując doskonale swoją własną część zadań.

„Biurokrata”
Zachowanie: Nigdy nie jest do końca zadowolny. Cokolwiek wydarzy się w szkole, będzie przez niego udokumentowane, zapisane, zarchiwizowane i jak nakazuje biurokratyczny porządek przedłożone dalej. Jego przesadna troska, oraz nałóg kontolowania trzyma wszystkich za gardło. Jako szef jest autokratą i tyranem, jako kolega wyjątkowo „upierdliwy”. Na domiar złego, każdy sprzeciw wobec tego potwora jest daremny.

Postępowanie: Wszelkie zakłócenia czy utrata konrtoli sprawia mu niemal fizyczny ból. Jeśli taki typ jest twoim szefem, to przekonasz go do siebie tylko poprzez idealne działnie i niepopełnianie błędow. Informuj go zawsze o wszystkim na czas. Im większą ilością szczegółów go nakramisz, tym lepiej. Jeśli to współpracownik, daj mu poczucie bezpieczeństwa i odrobinę ciepła. Zyskasz lojalnego i oddanego kolegę w pracy.

„Choleryk”
Zachowanie: „Warczy” chętnie na wszystko i wszystkich. Z powodu drobiazgów może wpaść szał. Taka osoba reaguje nieprzewidywalnie i niekontrolowanie. Wszystko jest możliwe, a jego problemy z brakiem opanowania nie dadzą się logicznie wytłumaczyć. Ogólnie rzecz biorąc ten typ jest emocjonalnym wrakiem. Często taki ktoś cierpi na silną nerwicę.

Postępowanie: Nie próbuj argumentować. Logiczne argumenty do niego nie docierają. Skuteczniej zadziałasz, jeśli zachowasz twardą postawę wobec takiego typa. W chwilach jego wybuchu szału nawiąż kontakt wzrokowy i zachowaj całkowity spokój. To odbierze mu wiatr z żagli. Nigdy też nie bierz jego humorów osobiście do siebie. Ten typ po prostu nie potrafi zachowywać się inaczej. Kiedy sytuacja jest beznadziejna -poczekaj cierpliwie. Zawieś rozmowę, aż do chwili, kiedy rzeczowa wymiana zdań znów stanie się z nim możliwa.

„Primadonna”
Zachowanie: Egocentryczna, przewrażliwiona. Jedno fałszywe słowo i Primadonna reaguje obrażona. Często uważa się za geniusza i to tkwi w jej ego. Naturalnie Primadonna wie wszystko lepiej, przewidziała już wcześniej to, czy tamto….Jej ulubione słówko – Ja. I mimo, że nazwa inaczej sugeruje, Primadonna często jest rodzaju męskiego.

Postępowanie: Primadonnę trzeba traktować w białych rękawiczkach. Krytyki nie zniosą pod żadnym pozorem nawet, jeśli same twierdzą inaczej. Ale często Primadonny mają rzeczywiście autentyczne talenty. Podaruj jej spokój, oklaski i daj swobodę. Ten, kto tak z nią postępuje, w najlepszym wypadku może nią nawet kierować.

„Intrygant”
Zachowanie: Ten partyzant pozbywa się swoich konkurentów chętnie poprzez kłamstwa, plotki, intrygi. Celem jest zawsze oszczerstwo, a jego motto: „wystarczy odpowiednio długo błotem rzucać, a zawsze się coś gdzieś przyklei…..”Twoje zauważalne słabości wykorzysta, jako swoje atuty.

Postępowanie: Nie dawaj mu żadnych argumentów do ręki, które mógłby wykorzystać przeciwko tobie. Unikaj jakichkolwiek prywatnych kontaktów. Twoja reakcja zależy od jego statusu. Jeśli to szef to pamiętaj, że uwielbia swoją reputację. Jeśli to kolega, chętnie będzie cię „kąsał po łydkach”. Musisz mu dać kontrę w dość wredny sposób, a jego twierdzenia naprowadzić na nowo na właściwe tory. To na jakiś czas odetnie mu oddech. Sam przy tym pozostań spokojny, w przeciwnym razie, kiedy tracisz kontrolę nad swoimi emocjami, dajesz mu następny kąsek do pożarcia.

„Ofiara”
Zachowanie: Ta mimoza nie potrafią sobie z niczym poradzić. Ale winni są zawsze: szef, koledzy, okoliczności. Jej bezradność potrafi wzbudzić niemal w każdym poczucie winy. Ale ostrożnie! Typ ofiary nie jest w żadnym wypadku pasywny, to manipulant. Przez swoje narzekania zmusza innych subtelnie, aby czuli się winni. Jej bezsilność może być sposobem, aby uniknąć zadań i obowiązków na które nie ma ochoty.

Postępowanie: Nie krytykuj, bo Ofiara potrafi długo pozostać z tego powodu w szoku. Analizuj prawdziwy rozmiar jego klęski, oraz co za tym stoi - jej przyczyny. Nie powinieneś jej dawać nic więcej poza jedną wskazówką, jak może sobie sama pomóc. Bo inaczej w krótkim czasie Ty możesz stać się ofiarą - Ofiary.

„Pasożyt”
Zachowanie: Chce się piąć w górę za wszelką cenę. Jest dobrym taktykiem i mistrzem organizacji. Poprzez lizusostwo potrafi oddalić od siebie nieprzyjemne zadania. Jeśli jakiś projekt bierze w łeb, on potrafi umyć ręce. W innym przypadku, krytykuje samą ideę i od razu ma pomysł na chwałę dla siebie. Wszystkich traktuje jak rywali, każde poniżenie będzie dobrze pamiętał. Dla niego istnieją dwa rodzaje kolegów – konkurenci i przegrani.

Postępowanie: Cały czas musisz być w stanie alarmowym. Jeśli masz jakiś dobry pomysł, zaprezentuj go przy świadkach i zadbaj, aby zapisać, kto jest autorem. Również wszelkich innych problemów nie rozwiązuj z nim w cztery oczy, bo Pasożyt później zrzuci na ciebie całą odpowiedzialność. Jeśli ktoś taki jest twoim szefem to bądź zawsze lojalny i przyklaśnij każdej jego idei czy decyzji. Albo poszukaj sobie nowej pracy.

„Rutyniarz”
Zachowanie: On wie wszystko z własnego doświadczenia i ucina łeb wszelkiej kreatywności twierdząc, że „to już przerabialiśmy”. Jego dewizą jest:, „kto się porusza może się potknąć”, a jego postawa – „ja wiem lepiej”! Nic innego nie wchodzi w rachubę. Problemy odsuwa. Wszelkie nowatorskie propozycje będą przez niego torpedowane, a krytyka ignorowana. Twoją kreatywność będzie zbijał poprzez roztropne i pełne dogłębnej analizy pytania.

Postępowanie:, Jako „adwokat diabła” ma swoje racje. Spowalnia ślepą euforię, pomaga uniknąć błędów. Zostaw go w roli doradcy. Niech ma poczucie, że jego doświadczenie jest doceniane! Nie wywieraj na niego żadnej presji - wtedy zapewni ci pomoc w podejmowaniu decyzji.

„Plotkarz”
Zachowanie:, Że on wie wszystko, to każdy wie. Żadna tajemnica się nie uchowa przed tym typem i żadna nie jest zbyt banalna, aby jej dalej nie puścić w obieg. Ten typ służy do stałego przepływu wiadomości. Także tych, które są celowo puszczane w obieg.

Postępowanie: Bliskość Plotkarza nie jest wskazana. Z jednej strony dowiesz się dużo i otrzymasz wcześniej ostrzeżenia. Z drugiej strony taka osoba oznacza: nieszczerość i nieprzewidywalność! W kontakcie z Plotkarzem nigdy nie wiesz, czy właśnie sam nie jesteś podpuszczany i wypytywany. Wśród kierownictwa wyższego szczebla takie typy są źle widziane. Najlepiej trzymać od nich się z daleka.

„Huragan”
Zachowanie: Energiczny, dynamiczny, agresywny. Ten typ jest działaczem - z tego niecierpliwego gatunku. Jeśli ktoś nie „zaskakuje” tak szybko jak on, odbija się to od razu na jego reputacji. Wichura tryska wręcz pomysłami, które serwuje raz po raz i chce zobaczyć, że są szybko realizowane.

Postępowanie”: Huragany są zazwyczaj autokratami nawet, jeśli nie piastują żadnej kierowniczej funkcji. Niechętni do przedyskutowania czegoś z kolegami. Zostaw mu możliwie jak najmniej miejsca, żeby cię mógł zaatakować. Wypowiadaj się krótko i beznamiętnie. I zostaw mu, co jest do zrobienia. Niech robi!

Źródło: Materiały szkoleniowe SiTUP „ Systemy Szkoleń i Treningu Umiejętności Przywódczych dla Nauczycieli i Kadry Kierowniczej Placówek Oświatowych”( B.Kryszewska, M.Laue, M.Podzielska, I.Wojnowska)

Data: 30 listopada 2009 godzina: 18:06 Kategoria Autorytet nauczyciela. Możesz śledzić odpowiedzi za pomocą RSS 2.0. Możesz zostawić komentarz, lub ślad na swojej stronie.